Tutaj jesteś: Strona Główna



Rok Jadwiżański
16 października 2016 -
16 października 2017

Tempus fugit, aeternitas manet.

Czas ucieka, wieczność czeka.

Msze Święte
i nabożeństwa
w niedziele
i uroczystości:

  • 6.30
  • 7.30 (Godzinki)
  • 8.00
  • 9.30 (dla dzieci)
  • 11.00 (Suma)
  • 12.30
  • 14.00 (chrzty w I niedzielę miesiąca)
  • 18.00 (Nabożeństwo)
  • 18.30
  • 20.00 (tylko w niedziele z wyłączeniem uroczystości)

Msze Święte
w dni powszednie:

  • 6.30
  • 7.15
  • 12.00
  • 18.30

Msze Święte
w niedziele
i uroczystości
w kaplicach filialnych

  • Będkowo - godz 9.00
  • Małuszyn - godz 9.30
  • Taczów - godz 11.00
  • Szczytkowice - godz 13.00
  • Bukowy Las - godz 9.00
    i 12.00

Nabożeństwa okresowe:
(maj,czerwiec, październik, listopad)

  • 18.00

Nowenna
do Świętej Jadwigi:

  • każdy wtorek 18.00
    (w każdy pierwszy wtorek miesiąca nowenna do Świętej Jadwigi połączona
    ze specjalnym błogosławieństwem matek oczekujących potomstwa)

Spowiedź święta
w bazylice
:

w niedziele i dni powszednie:
podczas każdej mszy świętej
i nabożeństw.

W dni powszednie spowiadamy
pół godziny przed mszą św.
południową (godz 12.00)
od godz 11.30.

Kancelaria czynna
(w roku szkolnym)


Poniedziałek - Czwartek
16.00-18.00

Sobota
10.00-12.00

telefon do kancelarii
+48 71 388 78 42
(czynny w godzinach
pracy kancelarii)


Bazylika
kaplica św. Jana Chrzciciela
(lewa nawa)

Codziennie od 7.00 do 19.00
w niedziele od 7.30 do 18.00

Polecamy czasopisma katolickie

 

I coś dla dzieci..:-)

 


Rozgłośnie katolickie w Polsce i na świecie

Nasze miasto

ZAPROSZENIE
Zapach mięty, śpiew słowika.
Tak Trzebnica gości wita.
Z gościnności przecież słynie:
Miły Gościu, odwiedź gminę.
Mapa Ci tu niepotrzebna.
Kierunkowskaz masz na dłoni.
Z dala wita Bazylika.
W górze Ratusz w majestacie.
Obok wzgórze słynne, znane,
No i ludzie, Trzebniczanie.
Gość w dom, Bóg w dom.
Znamy, znamy.
Powielamy, utrwalamy,
Wszak tradycję
dobrze znamy.
Staropolskim więc zwyczajem,
w progi miasta zapraszamy.
(Danuta Kamińska)

Wczesna Komunia Święta PDF Drukuj Email

„Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie.”

Pierwszy raz o wczesnej Komunii Świętej usłyszałam od przyjaciółki, gdy nasza córka miała zaledwie pół roku. Bardzo spodobała mi się idea, przypomniały mi się wtedy słowa Jezusa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie”. Wraz z mężem pogłębiliśmy temat i uznaliśmy, że warto przemodlić i rozważyć wczesną komunię w kontekście naszego dziecka. Skoro możemy mu pomóc w uzyskaniu takiego daru jeszcze w wieku przedszkolnym, to warto ponieść trud przygotowań.

 

Okazało się, że podobne pragnienia miało jeszcze kilka innych rodzin – zebrała się w sumie siódemka dzieci przygotowujących się do wcześniejszego przyjęcia Pana Jezusa. Rok przed planowanym terminem Komunii wraz z innymi rodzicami zaczęliśmy cykl przygotowań – cotygodniowe katechezy dla dzieci, raz w miesiącu msze święte i przygotowania dla rodziców. Nad wszystkim czuwał i wspierał nas ks. dziekan Jerzy Olszówka, który sam przyjął Pana Jezusa we wczesnej Komunii Świętej. To on prowadził katechezy dla rodziców i umacniał, gdy przychodziły wątpliwości i zawahania. A te nas, rodziców niestety nie ominęły. A to dlatego, że inni ludzie głośno wyrażali sądy, że 6-ciolatki niewiele z tego wydarzenia zrozumieją, a to dlatego, że męczące wydawały się upominania i prośby o spokojne zachowanie kierowane do naszych pociech podczas mszy świętych, a to dlatego wreszcie, że dopadało zmęczenie i przy natłoku zadań czasami ciężko było znaleźć czas na przygotowanie kolejnej katechezy dla naszych pociech. W wytrwałości utrzymywały nas słowa ks. Jerzego: „Wczesna Komunia to nie nagroda za dobre zachowanie, to możliwość spotkania się z Jezusem pełnym łaski, który zaproszony do serca, może zdziałać cuda” oraz samo nastawienie dzieci, które przekonywały, że bardzo chcą przyjąć Pana Jezusa do swojego serduszka, że już nie mogą się tego momentu doczekać.

Jedno z piękniejszych doświadczeń, jakie przeżyliśmy,  to przygotowanie dzieci do pierwszej spowiedzi. Dzieci z niesamowitą prostotą wykonały rachunek sumienia i z wielką ufnością wyznały swoje grzechy w konfesjonale. Dla nas dorosłych była to wielka nauka i piękne świadectwo. Każde dziecko po spowiedzi otrzymało od księdza białą lilię i białą szatę, jako symbol czystego serca i gotowości do przyjęcia Pana Jezusa.

Sama uroczystość pierwszej komunii świętej była również niesamowitym doświadczeniem. Dzieci były odświętnie ubrane i dużo spokojniejsze niż zazwyczaj. Cała siódemka stała tak blisko ołtarza, jak to tylko możliwe, aby w tym dniu cała uwaga skupiła się na Panu Jezusie. Niezapomniany był moment, kiedy dzieci przyjęły Jezusa do serca, bo  na twarzach była wymalowana radość i wielka miłość. A to dopiero początek ich wielkiej przygody z Jezusem.

Paulina Ziembińska